16 lutego 2022
Ostatnia aktualizacja 5 sierpnia 2024
Aplikacje, oprogramowania czy systemy operacyjne składają się z tysięcy linijek kodu. I choćby nad ich poprawnością czuwali najlepsi specjaliści, zawsze istnieje ryzyko przeoczenia szczegółu, który będzie stanowił lukę w zabezpieczeniach. Takie “uchylone tylne drzwi” mogą “otworzyć” hakerzy, tworząc exploity - a o tym, czym są exploity, jak działają i jak się przed nimi bronić opowiemy w tym artykule.
Posłużymy się prostym przykładem, aby zobrazować mechanizm działania exploitów. Wyobraź sobie dobrze strzeżony dom, z solidnymi drzwiami i wzmocnionymi szybami w oknach. Właściciel domu wyjeżdża na urlop, dlatego zamyka wszystkie drzwi i okna - a przynajmniej tak właśnie myśli. Prawda jest jednak inna, ponieważ przypadkowo zostawia uchylone tylne drzwi. Obserwujący jego dom złodzieje zauważają to i gdy właściciel wyjeżdża, wchodzą do środka, aby go okraść.
W tej analogii uchylone drzwi to właśnie luka w zabezpieczeniach, która została przeoczona przez developerów. Exploity - czyli fragmenty kodu lub programy - pozwalają ją wykorzystać na przykład do zrealizowania nieautoryzowanej transakcji czy kradzieży danych wrażliwych.
Do czego mogą być wykorzystywane exploity?
Exploity są i będą wykorzystywane, natomiast rozwiązania takie jak weryfkacja behawioralna i Device Fingerprinting ograniczają do minimum możliwości wykorzystania luk w zabezpieczeniach przez hakerów. Są one szczególnie efektywne w firmach, ponieważ pozwalają na ochronę wszystkich urządzeń i użytkowników.
Jeśli cyberprzestępcy będą chcieli ingerować w działanie zainfekowanego urządzenia, Device Fingerprinting podczas nieustannej kontroli zgodności komponentów wykryje, że do systemu podpięte jest inne urządzenie (np. komputer hakera). W takiej sytuacji Device Fingerprinting wyśle monit ostrzegawczy do działu bezpieczeństwa firmy, która następnie zablokuje dostęp i rozpocznie działania mające na celu zidentyfikowanie luk w zabezpieczeniach.
Podobnie weryfikacja behawioralna, która na podstawie modelu behawioralnego bezkontekstowo i w sposób ciągły weryfikuje, czy z danego urządzenia/systemu/konta korzysta jego właściciel. Jeśli model behawioralny nie jest zgodny, weryfikacja behawioralna zadziała w podobny sposób jak Device Fingerprinting.
Oba rozwiązania są więc dodatkowym zabezpieczeniem “wnętrza domu”, a weryfikacja behawioralna jest skuteczna niemalże w stu procentach. Nawet jeśli złodziej wchodzi przez uchylone tylne drzwi, to drzwi do wszystkich pokojów są zablokowane. W dodatku właściciel nie potrzebuje do nich klucza - na podstawie jego zachowania system sam rozpoznaje, czy jest osobą, za którą się podaje i automatycznie otwiera przed nim drzwi. Natomiast złodziej, choćby miał wszystkie dostępne na świecie klucze, ich nie otworzy - ponieważ nie jest w stanie idealnie podrobić zachowania właściciela.
Jeśli chcesz lepiej zrozumieć tę analogię, przeczytaj jak działa weryfikacja behawioralna!